|
Yazar fizik
|
|
Perşembe, 01 Mart 2007 |
|
Oksit süperiletkenlik çalışmaları 1960 ların başlarında
başladı. Oksitler, ReO3 ve RuO2 gibi çok iyi metalik
özelliklere sahip olanları da olmasına rağmen genellikle iyi metalik özelliğe
sahip değillerdir. Diğer taraftan süperiletkenler Tc nin üstünde iyi metalik
özelliklerden geçmezler. İlk oksitli süperiletkenlik Nb0 ve T O ile
bulundu. Bu oksitler, içinde bir miktar oksijen çözünmüş metaller olarak
düşünülebilir. Bunlar NaCl’a benzer bir yapıya sahiptirler fakat direkt
metal-metal etkileşmesi metalik özellik oluşturacak kadar kuvvetlidir. Diğer
bazı oksitli süperiletkenlerde direkt metal-metal etkileşmesi yüksek iletkenlik
gibi metalik özellik vermekten çok uzak olup çok zayıftır. Bunun yerine,
iletkenlik bandı oksijen ve metal arasındaki kuvvetli kovalent band üzerine
kurulmuştur.
Müller ve Bednorz, 1986’nın ortalarında kritik sıcaklığı 35 0K
e kadar çıkardılar. 1987’nin başında Paul Chu 90 0K in biraz üzerine
çıkarmıştır. Bu, süperiletkente ilk defa sıvı azot sıcaklığında süperiletkenlik
elde edildiğinden devrim olarak nitelendirilir.
|