|
nüfuz derinliği
I. tip süperiletkenlerde oluşan yüzey akımları, magnetik
alanların maddelerin iç noktalarından dışarılanması sonucunu doğurur. Gerçekte
bu akımlar yalnızca numunesinin yüzeyindeki çok ince tabasından oluşmazlar.
Tersine bu akımlar yüzeyde maddeye nüfuz ederek, sonlu kalınlıktaki bir et
tabakası üzerine dağılır.
Bu olayı F. ve H. London kardeşler 1935�de süperiletkenliğin
Elektrodinamiğin Teorisi olarak geliştirdiler. F. London tarafından
genişletildi ve 1950�deki kitabında yayınlandı.
İki akışkan modelini
kullanalım:
e elektrik alanı varlığında süperelektronlar için hareket
denklemi
m. =-e .................................(16)
Elektron üzerine etki eden
yegane kuvvetin alan tarafından uygulanan kuvvet olması nedeni ile yazılır.
Çarpışma kuvveti yoktur çünkü bu tip elektronlar çarpışmazlar. Süper akım
yoğunluğu ,
 = (-e). ..................................(17)
= . ......................................(18)
(16) ile kombinasyon sonucu yazılır. üzerindeki nokta zaman
türevini belirtir.
Kararlı durumda süperiletken içinde sabittir. Bu da ve dolayısıyla
=
0.......................................(19)
olmasını gerektirir. Kararlı
durumda, süperiletken içinde elektrik alanın sıfır olduğu sonucunu elde etmiş
oluruz. Diğer bir deyişle süperiletken boyunca voltaj düşmesi sıfırdır.
(19)
bağıntısını hemen yeni bir sonuca götürür.
(19)
ile = -  ...................(20)
Maxwel
denkleminin kombinasyonu
= 0
.............................................(21)
sonucu
çıkar.
Kararlı
durumda magnetik alanın sabit olduğu sonucu çıkar. Bu ise Meissner Olayı ile
ters düşer.
Bu
eşitlik, sıcaklığa bakılmaksızın  nin sabit olduğunu belirtir. Sıcaklığın
Tc ye doğru yükseldikçe Tc de aniden magnetin alan çizgilerinin numuneden
geçeceğini hatırlarsak yukarıdaki yaklaşım bazı değişiklikler gerektirir.
(18)i,
(20) de yerine koyarsak 
=    ........... (22)
elde
edilir. Açıklandığı gibi = 0 olduğunu belirtmesi
nedeniyle geçerli değildir.
London,
bu durumu ortadan kaldırmak için (22) ye benzeyen
şeklinde bağıntıyı postülasında önerdi. Bu bağıntı London
denklemi olarak bilinir ve deneylerde uyumlu sonuçlar verir. Bu denklem ile ilişkili olup,
maxwell denklemleri ile de,
bulunur. Bu denklemi basit bir geometri için uygulayalım;
Örneğimizin yüzeyi y-z düzleminde yarısonsuz uzunlukta olsun
ve alan y yönünde uygulansın. Bütün nicelikler x yönünde değişeceğinden (25)
denklemi
. By = .
By.............................(26)
yazılır. Bu basit diferansiyel denklemin çözümü;
1. Süperiletken yüzeyinden içine doğru gidildiğinde alan
exponansiyel olarak azalmaktadır. Böylece magnetik alan, Meissner Olayı ile
uyumlu olarak numunenin içinde sıfır olmaktadır. Bu da London deklemine destek
vermektedir.
Alan numuneye belli bir miktar nüfuz etmekte λ , nüfuz
derinliği olarak adlandırılır.
Alan süperiletken tarafından bütünüyle itilmektedir daha
önce düşünüldğü gibi ancak yüzeye yakın küçük bir bölge vardır ki burada alan
belli bir miktar da vardır.
Bu durum deneysel olarak açıklandı ve London Teorisi önemli
bir ilgi topladı. (28) de nümetrik değerler yerine konursa λ 500 Å bulunur ki
deneyle uyumlu değerdir.
2. London denkleminin önemli diğer bir tesbiti ise, l nın
sıcaklıkla değişmesidir.
ns = n. ifadesi (28) de yerine konursa
olup, T=0 0K de nüfuz derinliğidir.
(29) a göre λ,
sıcaklık 0 0K den itibaren artarken artar ve T= Tc de sonsuz olur.
3. London teorisinden çıkarılan üçüncü sonuç ise, yüzey
yakınlarında elektrik akımının varlığıdır.
(27) de London denklemini ( yi) koyar ve akım için
çözülürse
Elde edilir. Bu akım negatif ve z yönünde akan bir akımdır.
Bu akım expononsiyel olarak azaldığından, yüzeyden içe doğru girildiğinde
gerçekten yüzey akımının olduğu görülr.
Bu nedenle Meissener Olayına bir yüzey akımı eşlik eder ve
bu akım süperiletkenin iç kısımlarını dış alana karşı koruyuculuk yapar ve
engel olur. Sonuç olarak da süperiletken numune kusursuz bir diyamagnet olur.
Diğer bir deyişle, yüzey akımları nedeni ile oluşan magnetik alan, numune
içinde dış alanın etkisini bütünüyle yok eder. Buradan enteresan bir durum
ortaya çıkar. Akım taşıyan süperiletkendeki akım, yüzeye yakın bölgeye sınırlandırılmış.
|