VAN DER WAALS BAĞI :

Van der Waals bağlan moleküller veya atom grupların zayıf elektrostatik çekimlerle birbirlerine bağlar. Birçok plastik, seramik, su ve diğer moleküller sürekli. kutuplaşır (polarize edilir), bu moleküllerin bazı kısımları pozitif olarak yüklenme eğiliminde iken diğer kısımları negatif olarak yüklenirler. Bir molekülün pozitif olarak yüklenmiş bir kısmı ve ikinci molekülün negatif olarak yüklenmiş kısmı arasındaki elektrostatik çekim, iki molekülü zayıf olarak bağlar.

Van der Waals bağı ikincil bir bağdır, ancak molekül içindeki atomlar veya atom grupların kuvvetli kovalent veya iyonik bağ ile bağlanırlar. Suyu kaynama noktaşma ısıtmak Van der Waals bağlarını kırar ve suyu buhara dönüştürür, ancak oksijen ve hidrojen atomlarını birleştiren kovalent bağı kırmak için çok yüksek sıcaklıklar gerekir.

Şekil de Van der Waals bağı, molekül veya atom gruplarının kutuplaşması (polarizasyonu) sonucu oluşur. Suda, oksijen içindeki elektronlar hidrojenden uzağa toplanma eğilimindedirler. Bu durumda ortaya çıkan yük farklılığı, bir su molekülüniin diğer su moleküllerine zayıf bir bağla bağlanmasını sağlar.

Van der Waals bağları malzemenin özelliklerini etkin bir şekilde değistirebilir. Polimerler normal olarak kovalent bağa sahip oldukları için, polivinil klorurun (PVC plastik) çok kırılgan olması beklenebilirdi. Buna karşın, polivinil klorür pek çok uzun zincir şeklinde moleküllere sahiptir. Her zincir içindeki bağlar kovalenttir, ancak bireysel zincirler birbirlerine Van der Waals bağları ile bağlıdır. Zincirler birbirlerini kayarak geçtiğinde polivinil klorür sadece Van der Waals bağlarının kırılmasıyla etkili olarak şekil değistirebilir.

{Şekil Polivinil klorür içinde polimer zincirine tutunmuş klor atomları negatif bir yüke sahiptir ve hidrojen atomları ise pozitif olarak yüklenmiştir. Zincirler Van der Waals bağlarıyla zayıf olarak bağlanmıştır. }